Niet elke therapie ziet er hetzelfde uit
Als mensen het woord therapie horen, denken ze vaak aan praten in een stoel. Dat kan, maar therapie kan veel meer zijn. Zeker voor kinderen en jongeren is praten niet altijd de makkelijkste manier om te tonen wat er vanbinnen gebeurt.
Soms lukt het beter via spel. Soms via tekenen, schilderen, schrijven of muziek. Soms helpt bewegen, ademhalen of voelen wat er in je lichaam gebeurt. En soms is het belangrijk dat ook ouders of opvoeders mee leren hoe ze steun kunnen geven.
De beste therapie is niet automatisch de therapie die het bekendst is. De beste hulp is hulp die veilig voelt, past bij jouw leeftijd en helpt bij wat jij meemaakt.
Waarom bestaan er verschillende soorten?
Iedereen verwerkt gevoelens anders. Sommige kinderen vertellen makkelijk wat er is. Andere kinderen worden stil, boos, druk, bang of moe. Dat gedrag kan iets vertellen over wat vanbinnen moeilijk is.
Daarom bestaan er verschillende vormen van therapie. Zo kan een hulpverlener zoeken naar een manier die past bij jouw taal, jouw leeftijd, jouw tempo en jouw situatie.
Moet je zelf kiezen welke therapie je nodig hebt?
Nee. Je hoeft dat niet alleen te weten. Een ouder, huisarts, CLB, psycholoog, therapeut of andere hulpverlener kan mee bekijken wat passend is. Jij mag wel zeggen wat voor jou veilig of moeilijk voelt.
Je mag bijvoorbeeld zeggen: “Ik vind praten moeilijk”, “Ik teken liever”, “Ik wil niet alleen gaan” of “Ik wil eerst weten wat er gaat gebeuren.”
Kan therapie veranderen onderweg?
Ja. Soms begin je met praten en merk je later dat tekenen helpt. Of je begint met spel en leert later woorden geven aan wat je voelt. Therapie mag meegroeien met jou.